به از مالداری که ایمن نخفت

کشش های حاجت ز خود دور کن!

ز بی حاجتی سینه پر نور کن!

تهی دست با ایمنی خفته جفت،

بود پیش دانای مشکل گشای

تو مهمان، جهان همچو مهمانسرای

بخور هر چه پیشت نهد میزبان!