همه تن به شکرانه اش شو زبان!

بود پیش دانای مشکل گشای

تو مهمان، جهان همچو مهمانسرای

بخور هر چه پیشت نهد میزبان!

نبیند یکی حال، یزدان شناس

که واجب نباشد بر آن اش سپاس

به هر لقمه زین خوان که دست آوری