ز حال سکندر چنین زد رقوم

چنین داد داننده، داد سخن

ز مشکل گشای سپهر کهن

که از وضع افلاک و سیر نجوم

که چون صبح اقبالش آید به شام

بگیرد تر و خشک گیتی تمام

به جایی که مرگش مقدر بود،