بگیرد تر و خشک گیتی تمام

که از وضع افلاک و سیر نجوم

ز حال سکندر چنین زد رقوم

که چون صبح اقبالش آید به شام

به جایی که مرگش مقدر بود،

زمین آهن و آسمان زر بود

سکندر چو آمد ز دریا برون