زبان سوده شد زین سخن، خامه را

به خون دل اش در بر آورده ام

مصیقل شد آیینه سان سینه ام

دو عالم مصور در آیینه ام

ورق شد سیه زین رقم، نامه را

چه خوش گفت دانا که: «در خانه کس

چو باشد، ز گوینده یک حرف بس!»