جدا از ماه رویت عاشقان از چشم تر هر شب

به شکرخنده آمد چون لبت، زد مهر بر لب ها

ندانی گر ز حال تشنگان شربت وصلت

ببین افتاده چون ماهی طپان بر خاک طالب ها

فرو ریزند کوکب تا فرو ریزند کوکب ها

چسان هاتف بجا ماند کسی را دین و دل جایی

که درس شوخی آموزند طفلان را به مکتب ها