شادش چو نمی خواهی غمگین تر ازین بادا

جان و دلم از عشقت ناشاد و حزین بادا

غمناک چه می خواهی ما را تو چنین بادا

بر کشور جان شاهی ز اندوه دل آگاهی

هر سرو که افرازد قد پیش تو و نازد

چون سایه ات افتاده بر روی زمین بادا

با مدعی از یاری گاهی نظری داری