لطف تو به او باری چون هست همین بادا

هر سرو که افرازد قد پیش تو و نازد

چون سایه ات افتاده بر روی زمین بادا

با مدعی از یاری گاهی نظری داری

جز کلبه من جائی از رخش فرو نایی

یا خانه من جایت یا خانه زین بادا

گر هست وفا گفتی هم در تو گمان دارم