نرنجم ار سخن تلخ گویدم که ز پی

که مدعا طلبیدن ز یار بی ادبی است

حکیم جام جم و آب خضر چون گوید

مراد جام زجاجی و باده عنبی است

شکرفشان لبش از خنده های زیر لبی است

شب از جفای تو می نالم و چو می نگرم

همان دعای تو با ناله های نیمه شبی است