شکرفشان لبش از خنده های زیر لبی است

حکیم جام جم و آب خضر چون گوید

مراد جام زجاجی و باده عنبی است

نرنجم ار سخن تلخ گویدم که ز پی

شب از جفای تو می نالم و چو می نگرم

همان دعای تو با ناله های نیمه شبی است

به یک کرشمه چشم فسونگر تو شود