جامه تقویی که من در همه عمر بافتم

شهر به شهر و کو به کو در طلبت شتافتم

خانه به خانه در به در جستمت و نیافتم

آه که تار و پود آن رفت به باد عاشقی

بر دل من زبس که جا تنگ شد از جدائیت

بی تو به دست خویشتن سینه خود شکافتم

از تف آتش غمم صدره اگر چه تافتی