بر دل من زبس که جا تنگ شد از جدائیت

خانه به خانه در به در جستمت و نیافتم

آه که تار و پود آن رفت به باد عاشقی

جامه تقویی که من در همه عمر بافتم

بی تو به دست خویشتن سینه خود شکافتم

از تف آتش غمم صدره اگر چه تافتی

آینه سان به هیچ سو رو ز تو برنتافتم