دل آشنا ندارد خبری ز آشنایی

تو درون پرده خلقی به تو مبتلا ندانم

به چه حیله می بری دل تو که رخ نمی نمایی

شد از آشناییش جان ز تن و کنون که بینم

گرهی اگر چه هرگز نگشوده ام طمع بین

که ز زلف یار دارم هوس گره گشایی

همه آرزوی هاتف تویی از دو عالم و بس