من و اندیشه مدح تو، باد از این هوس شرمم

تویی دانم امام خلق بعد از مصطفی حقا

به هر کس غیر تو نام امام الحق بدان ماند

که بر گوساله زرین خطاب ربی الاعلی

چسان پرد مگس جائی که ریزد بال و پر عنقا

به ادنی پایه مدح و ثنایت کی رسد گرچه

به رتبت بگذرد نثر از ثریا شعر از شعرا