چسان پرد مگس جائی که ریزد بال و پر عنقا

به هر کس غیر تو نام امام الحق بدان ماند

که بر گوساله زرین خطاب ربی الاعلی

من و اندیشه مدح تو، باد از این هوس شرمم

به ادنی پایه مدح و ثنایت کی رسد گرچه

به رتبت بگذرد نثر از ثریا شعر از شعرا

چه خیزد از من و از مدح من ای خالق گیتی