با کف زور آورت کوه گران سنگ، کاه

دوحه اقبال را روی تو شیرین ثمر

پایه گاه تو را دوش فلک تکیه گاه

جامه جاه تو را اطلس چرخ آستر

با دل در پرورت بحر جهان یک شمر

روز کمان کز کمین خیزد گردون به کین

وز دل آهن شرار شعله کشد بی حجر