آنرا که دو دست و کیسه از سیم تهیست

بی غم دل کیست تا بدان مالم دست

بی غم دل زنگیان شوریده مست

جز درد دل از نظاره خوبان چیست

فاساختن و خوی خوش و صفرا هیچ

تا عشق میان ما بماند بی هیچ

آنرا که کلاه سر بباید زد و برد