فاساختن و خوی خوش و صفرا هیچ

بی غم دل زنگیان شوریده مست

جز درد دل از نظاره خوبان چیست

آنرا که دو دست و کیسه از سیم تهیست

تا عشق میان ما بماند بی هیچ

آنرا که کلاه سر بباید زد و برد

زانست که او بزرگ را دارد خرد