آنرا که کلاه سر بباید زد و برد

آنرا که دو دست و کیسه از سیم تهیست

فاساختن و خوی خوش و صفرا هیچ

تا عشق میان ما بماند بی هیچ

زانست که او بزرگ را دارد خرد

آنجا که مرا با تو همی هست دیدار

آنجا روم و روی کنم در دیوار