تا با تو تویی ترا بدین حرف چه کار

زانست که او بزرگ را دارد خرد

آنجا که مرا با تو همی هست دیدار

آنجا روم و روی کنم در دیوار

کین آب حیاتست ز آدم بیزار

گر من به ختن ز یار وادارم دست

باورد و نسا و طوس یار من بس