گیتی گنه نکرد و گنه دل کرد

با زهر خند، ناله زارم را

گفتم بهار عشق دمید اما

گیتی خزان نمود بهارم را

کاین گونه کرد سنگین بارم را

باری، بر آن سرم که از این سینه

بیرون کنم دل بزه کارم را