تا مگر بیرون کند سلطان از این کشور مرا

بر سر من گر نبودی از خیالت نیتی

اندر این بیغوله جان می آمدی بر سر مرا

دوستان رفتند از این کشور، رقیبان! همتی

هر کجا گیرم قلم در دست و بگشایم زبان

چون سخن گیرند دانایان ز یکدیگر مرا

تا زبان پارسی زنده است، من هم زنده ام