نشان سیرت شاعر ز شعر شاعر جوی

گدایی آرد اشعار شاعری که گداست

کلام هر قوم انگاره سرایر اوست

اگر فریسه کبر است یا شکار ریاست

که فضل گلبن، در فضل آب و خاک و هواست

نشان خوی دقیقی و خوی فردوسی است

تفاوتی که به شهنامه ها ببینی راست