هر در که باز بود، سپهر از جفا ببست

غیر از طریق دام، ره دیگری نماند

آن آتشی که خاک وطن گرم بود از آن

طوری به باد رفت کز آن اخگری نماند

بهر پناه مردم مسکین دری نماند

آداب ملک داری و آیین معدلت

بر باد رفت و ز آن همه جز دفتری نماند