همه سرایم زین پیش، کافرستان بود

نه دیده ام به ره چهره ای شدی گریان

نه خاطرم ز غم طره ای پریشان بود

نبد مرا دل و دین کز دو چشم و زلف بتان

به گرد من بر، خوبان همه کشید رده

تو گفتی انجم بر گرد ماه تابان بود

مرا نیارست آمد عدو به پیرامن