فرشی کش از بنفشه و سبزه است تار و پود

شمشاد را نگر که همه تن قد است و جعد

قدی است ناخمیده و جعدی است نابسود

از تیغ کوه تا لب دریا کشیده اند

آن بیشه ها که دست طبیعت به خاره سنگ

گلها نشانده بی مدد باغبان و کود

ساری نشید خواند بر شاخه بلند