گسسته عقد گهر بر ستاک شفتالود

سپهر گوهر بارد همی به مینا درع

سحاب لولو پاشد همی به سیمین خود

شکسته تاج مرصع به شاخک بادام

به طرف مرز بر آن لاله های نشکفته

چنان بود که سر نیزه های خون آلود

به روی آب نگه کن که از تطاول باد