یکی است شاد به چنگ و یکی است شاد به رود

به هرکه درنگری، شادیی پزد در دل

به هرچه برگذری، اندهی کند بدرود

یکی است شاد به سیم و یکی است شاد به زر

همه به چیزی شادند و خرم اند و لیک

مرا به خرمی ملک شاد باید بود