چهر تو باغی است لاله زار و سمن زار

آفت جانی از آن دو غمزه دلدوز

فتنه شهری از آن دو طره طرار

فتنه شدستم به لاله و سمن از آنک

ز آن لب شیرین تو بدیع نماید

این همه ناخوش کلام و تلخی گفتار

ختم بود بر تو دلربایی، چونانک