روی تو در تاب تیره زلف تو گویی

« هست مگر کژدمش به پیرهن اندر؟»

زار بنالم چنان که هرکس بیند

زار بنالد به حال زار من اندر

حور فتاده به دام اهرمن اندر

دام فریبی است طره ات که مر او را

بافته جادو به صد هزار فن اندر