گرش به دلها کنند سرشکن اندر

صد شکن اندر دو زلف داری و باشد

بندی پنهان به زیر هر شکن اندر

صد گره افتد به هر دلی که به گیتی است

چند کز آن زلف برستردی امروز

مشک نباشد به خطه ختن اندر

زلف سترده مده به باد که در شهر