زین تذرو و کبک چه جویی خیر؟

گه نوای خوب نوآیین زن

بامداد، باده روشن خواه

نیمروز، ساغر زرین زن

رو به شاهباز و به شاهین زن

شو پیاده ز اسب طمع، و آن گاه

پیل وش به شاه و به فرزین زن