تو نجویی بجز بلای دل من

نرم گردد کجا دل تو به افغان؟

که به افغان نه نرم گردد آهن

من نجویم بجز هوای دل تو

نازش تو همه به طره گیسو

نازش من همه به حجت ذوالمن

مهدی بن الحسن ستوده یزدان