بر من ز عشق هنر بخش، وز فقر تاج و کمربخش

راهی، که با دل ویران ز آن سوی رهگذرم من

بال و پریم دگر ده، جاییم خرم و تر ده

زیرا در این قفس تنگ، مرغی شکسته پرم من

ای پادشاه اثربخش! لطفی، که بی اثرم من