ای دل! کنون بنال در این بستگی و رنج

چون صد هزار زهره و چون صد هزار ماه

گر علتیت نیست، چرا در زمان بری

در حلقه های زلفش نشناخته پناه؟

این است حد آن که ندارد ادب نگاه

چون بنده گشت جاهل و خودکام و بی ادب

او را ادب کنند به زندان پادشاه