یک بیت را مدام مکرر همی کنند

از رود سند تا بر دریای مرمره

وز شام تا به بام ز بالای شاخسار

آید به گوش بانگ شباهنگ و زنجره

بر بید، چرخ ریسک و بر کاج، قبره

بی لطف نیست نیز به شبهای ماهتاب

آوای غوک ماده و نر، وآن مناظره