تا همچو کودکان به کف آورده استره

خوشگوی ناطقی است خلق جامه عندلیب

پاکیزه جامه ای است بدآوازه کشکره

لاله بریده روی خود از جهل و کودکی

خورشید گه عیان شود از ابر و گه نهان

چون جنگیی که رخ بنماید ز کنگره

رعد از فراز بام تو گویی مگر ز بند