که : «چونی بدین مایه حیلت وری؟

به کان اندر، آن مایه زر توده نیست

که باشد در این دکه زرگری

به باغ این چنین گفت باد صبا

به ده ماه از این پیش دیدمت من

تهیدست و خسته تن از لاغری

وز آن پس به دو ماه دیدمت باز