تو برفتی ز بوستان و خزان

بی تو سلطان باغ گشت گدای

بی تو شد روی سبزه خاک آلود

بی تو شد چشم لاله خونپالای

شد ز کافور، بوستان اندای

مخزن سرخ گل برفت از دست

خیمه سروبن فتاد از پای