بی تو سلطان باغ گشت گدای

ای همایون بهار طبع گشای!

وای از فتنه زمستان، وای

بی تو دیهیم لاله گشت نگون

بی تو شد روی سبزه خاک آلود

بی تو شد چشم لاله خونپالای

تو برفتی ز بوستان و خزان