ولی ز شعر خوشش روی دهر رنگین بود

به نوبهار حیات از خزان مرگ به باد

شد آن گلی که نه در انتظار گلچین بود

اگرچه حجله رنگین به کام خویش نساخت

شکفت و عطر برافشاند و خنده کرد و بریخت

نتیجه گل افسرده عاقبت این بود