بر سر ایوان کیوان گرد این طوفان چه بیخت

کز دل آمد بر زبان بادا زبان ما سیاه

ای فلک دیدی که بیداد تو با عالم چه کرد

باد قهرت با چراغ دوره آدم چه کرد

با رخ خورشید تابان دود این ماتم چه کرد

از بساط شش جهت دست غنیم جان چه برد

با بسیط نه فلک موج محیط غم چه کرد