پیک آه خلق هفت اقلیم تا کیوان دوید

پشت عرش از حمل این بار گران صد جا شکست

قامت کرسی ز عظم این عزا صد جا خمید

از صدای طشت زرینی کزین ایوان فتاد

در زمین عیسی دمی جام اجل بر لب نهاد

که آسمان شرمنده شد وز کرده خود لب گزید

آه از آن ساعت که شه می کرد عالم را وداع