آه از آن ساعت که شه می کرد عالم را وداع

پیک آه خلق هفت اقلیم تا کیوان دوید

در زمین عیسی دمی جام اجل بر لب نهاد

که آسمان شرمنده شد وز کرده خود لب گزید

وز لبش گوش جهان می کرد این حرف استماع

کای سرای دهر ترتیب عزای من کنید

ساز قانون مصیبت از برای من کنید