چنین که غرقه طوفان اشک شد تن من

اجل مضایقه ای می کند در آن چکنم

محیط اشک مرا در غم تو نیست کران

من فتاده در آن بحر بی کران چه کنم

اگر چو شمع نمیرم رواست کشتن من

مهی که بی تو برآمد در ابر پنهان باد

گلی که بی تو بروید به خاک یکسان باد