باغ پر گل بود یارب از چه اول می نهاد

آن چه با ما می کند محرومی دیدار تو

نیست گوئی در فلک انجم که چشم ماه را

گریه بر عمر کم است و حسرت بسیار تو

رو به خارستان بی برگی گل بی خار تو

بود صد بازار از کالای هستی پر متاع

صدمه تاراج بر هم زد چرا بازار تو