نرگست را تازگی ز آب دهان مصطفی

با چنین حالی که من دارم عجب نبود اگر

شامل حالم شود لطف تو و ان مصطفی

گوشه چشمی فکن سویم به بینائی که داد

جانم از اقلیم آسایش غریب آواره ایست

رحم بر جان غریبم کن به جان مصطفی

تا دم آخر به سوی توست شاها روی من