رحم بر جان غریبم کن به جان مصطفی

گوشه چشمی فکن سویم به بینائی که داد

نرگست را تازگی ز آب دهان مصطفی

جانم از اقلیم آسایش غریب آواره ایست

تا دم آخر به سوی توست شاها روی من

وای جان من اگر آن دم نه بینی روی من

ای سلام حق ثنایت یا امیرالمومنین