جانم از اقلیم آسایش غریب آواره ایست

شامل حالم شود لطف تو و ان مصطفی

گوشه چشمی فکن سویم به بینائی که داد

نرگست را تازگی ز آب دهان مصطفی

رحم بر جان غریبم کن به جان مصطفی

تا دم آخر به سوی توست شاها روی من

وای جان من اگر آن دم نه بینی روی من