افغان که شد به مرثیه ذکر زبان و لب

وز بس که در بساط زمان بود بی همال

بر پیش طاق چرخ نوشتند نام او

سلطان ملک حسن و شخ خطه جمال

القاب میرزای محمد قلی لقب

آن عیسوی نسب که شه چرخ چارمین

می شود بر نشان کف پای او جبین